ip: 54.90.204.233

Θανάσης Κουρνιάτης: «Αν καθίσεις σ' ένα bucket δύσκολα ξεκολλάς»

Ο κορυφαίος Ευβοιώτης οδηγός αγώνων με 40 χρόνια παρουσία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό μιλάει για όλα σε μια μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε στο starsports.

Συνέντευξη στον Δημήτρη Παπασυμεών

Τα χιλιόμετρα με αντίπαλο το χρονόμετρο αμέτρητα, o ήχος πάντα εκκωφαντικός, η εξάτμιση πετάει σπίθες και όταν η καρό σημαία πέσει η αδρεναλίνη χτυπάει κόκκινο και τότε ξεκινούν όλα.  40 χρόνια τώρα μόνο το μέρος αλλάζει όλα τα άλλα παραμένουν  όμοια. Ίδια διαδικασία, ίδια προσμονή, ίδια λαχτάρα,  ίδια προετοιμασία, ίδιο αυτοκίνητο.

Σήμα κατατεθέν του ένα δίλιτρο Ford Escort ΜΚΙΙ, το οποίο γνωρίζει καλύτερα και από τις τσέπες του. Και όσο τα χρόνια περνούν και τα χέρια παραμένουν κολλημένα πάνω στο τιμόνι, αυτός ξανανιώνει. Σαν να μην τον άγγιξε ο χρόνος, ταγμένος σε αυτό που τον ευχαριστεί να κάνει .        
 


 

Οι εμπειρίες του αστείρευτες, οι αγώνες αμέτρητοι, οι νίκες πολλές. 

Την χρονιά που μόλις τελείωσε  ολοκλήρωσε  στην 6η θέση του Πανελληνίου Πρωταθλήματος αναβάσεων στην ομάδα Ε και στην 5η στην ομάδα Ε2 λίτρων, ενώ στο Κύπελλο Αναβάσεων τερμάτισε 2ος στην κλάση Ε11, παρόλο που όπως αναφέρει ο ίδιος  το 2018 αποτραβήχτηκε για να δώσει χώρο στον γιο του Γιώργο.

Ένα από τα «καλύτερα παιδιά» στο χώρο του μηχανοκίνητου  αθλητισμού, ο Θανάσης Κουρνιάτης ο κορυφαίος Ευβοιώτης οδηγός αγώνων, με ανελλιπείς παρουσίες επί 40 χρόνια στον χώρο των αναβάσεων και στους αγώνες πίστας  μιλάει για όλα στο starsports.
 

Πώς ξεκινήσατε την καριέρα σας;

Το 1980 τότε ζούσε ο συγχωρεμένος ο Ίκαρος  (Λευτέρης-Ίκαρος Κανελόπουλος) είχε διοργανώσει  το 1ο Ράλι Ευβοίας. Ξεκινούσε από το «Holiday»  και ήταν μία χωμάτινη διαδρομή, όπου περιλαμβάνονταν οι: Σέτα, Μανίκια, Πλατάνα, Παραλία Κύμης, Οξύλινθος κτλ. 

Τότε ήρθε ένας φίλος, ο Μιχάλης Θαλάσσης που έχει τα ΚΤΕΟ και μου λέει «ξέρεις κάτι γίνεται αυτός ο αγώνας». Του λέω «Πάμε κι εμείς» . Είχα ένα Escortάκι τότε απλό δίλιτρο. Του κολλήσαμε κάτι σίδερα και κάτι άλλα πραγματάκια, τότε τα θέματα ασφαλείας ήταν  διαφορετικά και πήραμε το βάπτισμα.

Ε από τότε μου μπήκε το μικρόβιο, δυστυχώς  και λέω δυστυχώς γιατί όλοι κοιτάνε να φτιάξουνε κάτι στη ζωή τους, δεν έχω κανένα παράπονο προς Θεού, αλλά κόλλησα έμεινα εκεί. Είμαι από τους παλαιότερους στον χώρο, αν έχουμε μείνει λίγοι κιόλας, ντρέπομαι που πάω και τρέχω με τα πιτσιρίκια όλοι με φωνάζουν «Μπαρμπα-Θανάση» τώρα. (γέλια)
 


 

Η τρέλα όμως παραμένει

Εντάξει  δεν μπορώ να πω ότι είναι τρέλα. Δηλαδή πάμε καμιά φορά κάπου  φίλοι και λένε εγώ θα πάω με τον Κουρνιάτη. Ε λέω «Πάμε». Αθήνα φερ’ ειπείν και λένε « Τι έτσι θα μας πας;» λέω «Γιατί πώς θέλετε να πάμε;» « Ε να τρέξουμε». Δεν είναι τρέλα είναι χόμπι και πρέπει να το κάνεις σωστά. Έχω πάθει και τα ατυχήματα μου και τα άλλα, αλλά εγώ θεωρώ ότι στη δουλειά κινδυνεύεις περισσότερο. Το ανυψωτικό που έχω  μπορεί να πέσει κάτω και σε τελειώσει. Όταν κάνεις κάτι πρέπει να το κάνεις  σωστά.

Τα θέματα ασφαλείας έχουν αλλάξει πάρα πολύ  τα πράγματα κι έτσι ξεκίνησα. Μετά μου άρεσαν τα Ράλι  πάρα πολύ όπως σου είπα, αλλά επειδή ήμασταν επαρχία εδώ κι ήταν απαγορευτικό να ασχοληθείς με αγώνες, γιατί ήσουνα αλήτης.

Όπως παλιά πριν από 40-50 χρόνια αν έπαιζε ένα παιδί μπάλα έλεγαν  «Κοίτα ο αληταράς παίζει μπάλα». Τώρα υπάρχουν σχολές ποδοσφαίρου κτλ. Κι εδώ τα νέα παιδιά με καρτ κτλ. Αλλάξανε τα πράγματα, αλλά υπάρχει αυτό  ρατσιστικό  που λένε «Κοίτα ασχολείται με τους αγώνες»… Εντάξει τι να κάνουμε;

Ο μηχανοκίνητος αθλητισμός στην Ελλάδα αν κρατιέται, κρατιέται από  ανθρώπους που το 'χουν μέσα τους, για χόμπι. Ούτε η πολιτεία έχει ασχοληθεί …δεν ξέρω τι να πω.
 


 

Υπάρχουν πάρα πολλοί αγώνες εδώ στην Ελλάδα, ο κόσμος το αγαπάει το άθλημα, αλλά βλέπουμε ότι το Ράλι Ακρόπολις βγήκε από το Παγκόσμιο και το Ευρωπαϊκό Καλεντάρι ποιος θεωρείται ότι είναι ο λόγος;

Να μην το πιάσουμε το Ράλι Ακρόπολις γιατί «καίει». Δεν θα ήθελα να το σχολιάσω  είναι άλλοι οι αρμόδιοι. Να πιάσουμε για το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα και το κλίμα εδώ. Πιστεύω ότι, γιατί κλείνω 40χρόνια ανελλιπώς στον χώρο, γιατί υπάρχουν κι άλλοι που τρέχουν ένα δύο τρία χρόνια και τα παρατάνε για κανά  δύο για να προσέξουν τα οικονομικά τους. Εγώ επί 40 χρόνια κάνω όλες τις αναβάσεις και σχεδόν όλες τις πίστες, όπου γίνονται πίστες.

Γιατί και η πίστα κανά 2-3 χρόνια έχει αρχίσει να χάνεται. Επειδή έχω μία εμπειρία βλέπω ότι κάθε πέρυσι και καλύτερα. Δυστυχώς ούτε τα νέα παιδιά, καθώς λείπουν τα κίνητρα και κακά τα ψέματα είναι ένα σπορ που θέλει χρήματα.

Εγώ έχω 2 αυτοκίνητα τα οποία είναι παλιάς τεχνολογίας. Παλιάς τεχνολογίας μεν, αλλά ίσως είναι από τα καλύτερα  στην Ευρώπη και στην Ελλάδα κι όλοι μου λένε «γιατί δεν παίρνεις ένα πιο σύγχρονο αυτοκίνητο;»  Ο λόγος είναι ότι δεν μπορώ να ανταπεξέλθω οικονομικά. Έχω μάθει να το φτιάχνω μόνος μου κι αυτό είναι που με σώζει. Το φτιάχνω από το μηδέν κι έτσι μπορώ και διατηρούμαι, γιατί αλλιώς θα πρέπει να είσαι ο γιος του Κόκκαλη, να ναι καλά ο άνθρωπος.
 


 

Επίσης μου λένε «δεν θα πας να τρέξεις στον τάδε αγώνα, γιατί αν είσαι εκεί θα πάρεις το πρωτάθλημα»  και τους απαντάω εκεί δεν θα πάω αλλά θα πάω στον άλλον. Δόξα τω Θεώ και πρωταθλήματα έχω πάρει, σιγά τώρα κι αν πάρω το πρωτάθλημα θα με πάρει η Ford για  μηχανικό. (γέλια).

Εντάξει κάνουμε το χόμπι μας είναι μία ενασχόληση που πιστεύω και στη δουλειά μου με έχει βοηθήσει και νομίζω παλιά οι αγώνες είχαν μία άλλη αίγλη. Τα Ράλι που λέγαμε, το Παλάδιο πχ, είχαν πολλά χιλιόμετρα, μεγάλες και πολλές ειδικές διαδρομές, νυχτερινές… Θυμάμαι  Μαραθώνα, Άγιο Στέφανο, στη Μαλακάσα, που βγαίναμε και υπήρχαν 40 καντίνες με «βρώμικο» και σουβλάκια 3 η ώρα τη νύχτα και έβλεπες 7000 και 10000 κόσμο. Γινόταν ένας πανικός.

Τώρα γίνονται πάρα πολλοί αγώνες, τοπικοί αγώνες, Πρωτάθλημα Β. Ελλάδος, Πρωτάθλημα Νοτίου, Κεντρικής Ελλάδος κι όλα αυτά αναγκάζουν τον καθένα να κοιτάζει να είναι κάπου πιο κοντά.

Δεν ξέρω κατά πόσο είναι σωστό αυτό, εγώ νομίζω ότι είναι πάρα πολλοί οι αγώνες . Εγώ ας πούμε που πηγαίνω αναβάσεις και πίστες  κι είναι κι άλλοι οδηγοί σαν κι εμένα κι αναρωτιέμαι γιατί δεν τρέχει ο τάδε…και η απάντηση είναι ότι είναι τόσοι οι αγώνες που για παράδειγμα μπορεί την ίδια Κυριακή να υπάρχουν 24 αγώνες.
 


 

Κλασσικό παράδειγμα αν θυμάμαι καλά, πέρυσι στη Ριτσώνα που δεν είχαν έρθει τα drift, γιατί είχαν αγώνα κάπου αλλού.

Ναι είναι πάρα πολλοί οι αγώνες .

Μήπως όμως εκεί χάνεται το μέτρο και να το πούμε πιο λαϊκά χάνεται η «μπάλα»;

Σίγουρα γιατί τα έξοδα έχουν μεγαλώσει. Εδώ τώρα όλη η Ελλάδα δεν έχει μαντήλι να κλάψει. Λέω καμιά φορά πάμε και τρέχουμε στους αγώνες τι θα λέει ο κόσμος;

Ναι συμφωνώ μαζί σας αλλά για μας τους θεατές είναι η χαρά μας να σας βλέπουμε να αγωνίζεστε και πόσο μάλλον παλιούς οδηγούς  που προσφέρουν  εμπειρία κι άλλου είδους θέαμα.

Υπάρχουν οδηγοί πάρα πολύ καλοί κι έμπειροι, έχουν αλλάξει τα πράγματα, οι χρόνοι έχουν πέσει αρκετά, τα λάστιχα, τα αυτοκίνητα. Οι μηχανές έχουν φτάσει σε υψηλές ιπποδυνάμεις και υπάρχουν και νέα παιδιά, τα οποία το έχουν, αλλά δεν έχουν την οικονομική υποστήριξη, δεν υπάρχουν χορηγοί, όλες οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να βοηθήσουν, κοιτάνε μόνο πώς θα τα βγάλουν πέρα. Εκεί είναι ένας πόνος.

Είχατε ή έχετε κάποιον σαν ίνδαλμα;

Τον εαυτό μου. Είμαι ο Θανάσης Κουρνιάτης.

Έχετε ξεχωρίσει κάποιο νέο οδηγό που να πείτε ότι έχει όλο το πακέτο;

Όπως σου είπα και πριν είναι πολλά παιδιά, αλλά δεν θέλω να πω ονόματα γιατί θα αδικήσω κάποιους άλλους, είναι κάποια παιδιά που όπως τα λέμε είναι «πιστόλια».

Τώρα εγώ ας πούμε νομίζω ότι τώρα το χω, εντάξει δεν οδηγώ 10 στα 10, αλλά οδηγώ 8 ή 9 στα 10. Ε καμιά φορά μου λένε γέρασες έκανες,  λέω καθίστε εδώ θα σας πω εγώ που λέτε αυτά. Αλλά τα παιδιά τα καινούρια είναι  πολύ γρήγορα.
 

Είχατε κάποιον αντίπαλο που σας δυσκόλεψε;

Ναι φέτος το έζησα με δυο παιδιά από την Τρίπολη. Ο Τρύφωνας ο Χασάπης, δεν μπορούμε να τον κερδίσουμε. Τώρα ξέρουμε γιατί δεν μπορούμε να τον κερδίσουμε, αλλά ας μην τα πούμε αυτά.

Αλλά δεν παύει να είναι πιστόλια. Οδηγούν γρήγορα τα παιδιά.
 


 

Το πρώτο σας αυτοκίνητο είναι το αμάξι που τρέχετε ακόμη και τώρα. Πείτε μας λίγα λόγια.

Το αμάξι μου είναι αυτό (Ford Escort MKII) κι αυτός είναι ένας λόγος που τα πάω καλά. Το έχω μάθει απέξω. Αν μου κλείσεις τα μάτια και μου δώσεις μία βίδα θα σου πω αμέσως ότι αυτή είναι από το διαφορικό ή από το σασμάν κι αυτός είναι ο λόγος που δεν έχω αλλάξει αυτοκίνητο.

Θα μπορούσα να είχα αλλάξει, αλλά δεν θα ήθελα να μπω σε τέτοιες διαδικασίες. Επειδή το φτιάχνω και μόνος μου, από στήσιμο, μοτέρ, όσο καλό μπορεί να είναι κι αυτός είναι ένας λόγος και μάλιστα έχω δύο ίδια δυστυχώς.

Ε το άλλο το έχει ο γιος σας

Εντάξει και τα δύο τα έχω εγώ, όποιος προλάβει παίρνει το αμάξι. Ε τώρα είπαμε πρώτα ο Θεός φέτος αν μπορέσουμε να ακολουθήσουμε και οι δύο το πρωτάθλημα. Θα δείξει.

Σας το εύχομαι! Τώρα ο γιος σας πώς μπήκε στο χώρο; Ήταν το μικρόβιο που μεταφέρθηκε από τον πατέρα στον γιο;

Εντάξει αφού από την ημέρα που γεννήθηκαν με βλέπουν να ασχολούμαι με ένα αγωνιστικό κι ο Γιώργος όχι επειδή είναι γιος μου είναι γρήγορος οδηγός, απλά δεν με ικανοποιεί δεν κάθεται να ασχοληθεί πολύ , να με βοηθήσει… Θέλει να τρέχει αλλά εκεί. Θέλει να τα βρίσκει έτοιμα.
 


 

Νομίζω όλοι στην ηλικία μας το έχουμε αυτό. Τώρα αν έρθει κάποιος νεαρός και σας πει εγώ θέλω να ασχοληθώ με τον χώρο του μηχανοκίνητου τι θα του πείτε;

Έχουν έρθει πάρα πολλά παιδιά και προσπαθώ όσο μπορώ να τα βοηθήσω. Το πρώτο πράγμα που λέω «προσέξτε τα οικονομικά σας», γιατί αυτό το πράγμα είναι καταστροφικό. Αν κολλήσεις, γιατί λένε δεν διαφέρουμε από αυτούς που «τρυπιούνται» και παρεξηγούμαστε. Αν καθίσεις μέσα σε ένα bucket δύσκολα ξεκολλάς. Είναι η αδρεναλίνη κτλ..

Εγώ αυτό που χάνω από οδηγικές ικανότητες, γιατί κακά τα ψέματα και βιολογικά να το δούμε δεν μπορώ, το κερδίζω σε εμπειρία.

Κοιτάζω να ναι πιο σωστό το αυτοκίνητο, πιο ασφαλές… Αν δεις το 82-83-85 τους αγώνες σαφώς οδηγούσα πάρα πολύ γρήγορα, αλλά δεν ήξερα γιατί. Θα μου πεις τώρα πάρε 500000 να οδηγήσεις έτσι θα σου πω δεν γίνεται. Είναι η αδρεναλίνη της νεότητας.

Ο μηχανοκίνητος αθλητισμός θέλει σεβασμό και γενικότερα η οδήγηση. Ακόμη και με το απλό ΙΧ μας. Συμφωνώ απόλυτα με αυτά που  λέει ο Τάσος Ιαβέρης.
 


 

Όχι ότι και εμείς καμιά φορά δεν ξεφεύγουμε. Θα μου πεις δεν τρέχεις; Ε όταν ανεβαίνω Θεσσαλονίκη για παράδειγμα επειδή δεν μαζεύονται τα χιλιόμετρα θα πάω πάνω από το όριο.

Ακόμη και τα αυτοκίνητα έχουν αλλάξει. Αν πάρεις ένα καλό αυτοκίνητο  και πας με 120χλμ. Θα νομίζεις ότι είσαι σταματημένος  και θα ανοίξεις την πόρτα να κατέβεις. Εκεί και χωρίς να το θέλεις  περνάς πάνω από το όριο. Απλά δεν τρέχω σε επαρχιακούς δρόμους, όπως στην Ερέτρια γιατί θα βγει το τρακτέρ, η κατσίκα κτλ.

Μα στους επαρχιακούς δρόμους δεν μπορείς να τρέξεις ούτως ή άλλως, αλλά στην εθνική θεωρείται ότι υπάρχουν μέρη που τα όρια ταχύτητας είναι πάρα πολύ μικρά;

Ναι. Σε ορισμένα σημεία είναι. Μα όταν παίρνεις ένα αυτοκίνητο 100000 δεν μπορείς να πας 80 κι 100χλμ. Δεν πάει το αυτοκίνητο. Θ α σβήσει. (γέλια)

Βέβαια κάπου έχουν δίκιο. Κοίταξε να δεις τι γίνεται. Αν ας πούμε ένα αυτοκίνητο του 1960-70 πήγαινες με 50χλμ. και είχες ατύχημα θα 'σουν νεκρός και το αυτοκίνητο φτιαχνόταν για πλάκα. Τώρα αν πας και χτυπήσεις με 50χλμ. δεν παθαίνεις τίποτα, αλλά βγαίνει άχρηστο το αυτοκίνητο. Γιατί λειτουργεί όλο σαν σφουγγάρι.

Βέβαια δεν τρακάρεις με 50 αλλά με 200, οπότε είναι πάλι το ίδιο πράγμα. Γιατί λέγανε το 100. Από πού έχει πάρει την ονομασία αυτή; Λένε αυτός πήγαινε με 100. Ήταν υπερβολική ταχύτητα τα 100χλμ, πριν από 40 χρόνια.



 

Μιλήσατε για κόστος. Πόσο κοστίζει ένα αγωνιστικό;

Δεν τελειώνει είναι τρύπιος κουμπαράς. Όσα μπορείς  τα χώνεις. Το αγωνιστικό δεν τελειώνει ποτέ. Η βελτίωση του δεν σταματά. Έχω δει μοντέλο του 75 και φορά ότι φορά ένα αυτοκίνητο του 2015.  Σειριακά σασμάν, προγράμματα , μετάδοση, αναρτήσεις από τα πάντα. Το μόνο που μένει είναι η εμφάνιση του που θυμίζει την ηλικία του.

Το αγωνιστικό είναι σαν ένα μωρό παιδί. Δηλαδή εκεί που το έχεις και σου κάνει χάδια, γελάκια και παίζει, ξαφνικά θα σου βάλει τα κλάματα. Όσο και καλό να είναι.

Δεν τελειώνει η βελτίωση του ποτέ. Πάντα βγαίνουν καινούρια ανταλλακτικά. Προχωράει η τεχνολογία.
 


 

Όπως και το αμάξι σας  φαντάζομαι έχει πολλές αλλαγές.

Παλιά αν έχεις δει και ταινίες με τον Τζανετάκο ή στην Ριτσώνα με κάτι BMW κτλ,  υπήρχε ένα σίδερο μες την μέση που λεγόταν για roll-bar. Τώρα είναι roll-cage, που είναι ο κλωβός του αυτοκινήτου, που είναι όλο ένα προστατευόμενο.

Βάζανε κι ένα κράνος. Ενώ τώρα τα κράνη, οι ζώνες, ο εξοπλισμός κι όλα αυτά έχουν ημερομηνία λήξης. Τα θέματα ασφαλείας έχουν ανέβει πάρα πολύ.

Άρα σε έναν νέο οδηγό θα του λέγατε αν έχεις λεφτά προχώρα;

Εντάξει είναι κι αυτό ένα κομμάτι. Εγώ είχα έναν φίλο που δούλευε στην Toyota στον Κασιδόπουλο κι είχε ένα Starletάκι νορμάλ. Υπάλληλος ήταν.  Τα αυτοκίνητα χωρίζονται σε κλάσεις, σε κατηγορίες κτλ.  Λοιπόν ο υπάλληλος αυτός είχε 4 λαστιχάκια κι έκανε δύο αναβασούλες το χρόνο στη Κατηγορία Ν.

Εγώ μπορούσα κι έκανα 5 αγώνες σε πιο μεγάλη κατηγορία. Οτιδήποτε κάνεις εκτός από το οικονομικό που είναι ένα ζήτημα, αλλά αν πεις εγώ θέλω να πάω στο διάστημα θα πας. Τα πάντα είναι στόχος.


 

Βέβαια για να μπει στους αγώνες μπορεί να ξεκινήσει να έρθει να μπει μες τον χώρο, να ξεκινήσει σαν κριτής, να είναι συνοδηγός σε άλλον οδηγό ή βοηθός σε σέρβις και σιγά-σιγά θα μπορέσει να είναι μέσα στον χώρο του αυτοκινήτου.

Δεν είναι απαραίτητο να έχεις λεφτά για να πάρεις ένα αγωνιστικό και να τρέχεις. Μπορείς να το ζεις κι από άλλες πλευρές. Εδώ είχα κάποιον που ήταν επαγγελματίας θεατής.

Είχε πάρει ένα τροχόσπιτο και σε όλες τις αναβάσεις , στα  Ράλι, ήταν σε κάποιο Κ στημένος 2 μέρες πριν και ζούσε αυτό που του άρεσε.

Ποια ήταν η καλύτερη σας στιγμή σε αγώνα και ποια η άσχημη;

Εντάξει χειρότερη ήταν που είχα πάθει 'κανά δυο φορές ατύχημα. Μία φορά στον Αχλαδόκαμπο το 96 που βγήκα στα βράχια, τσακίστηκα και έσπασα το πόδι μου. Έτσι 'κανά δυο ατυχήματα τέτοια. Αυτά είναι τα χειρότερα μου.

Αλλά αν αυτό το πάθαινα στο δρόμο τώρα δεν θα ζούσα. Γιατί είπαμε και πριν τα θέματα ασφαλείας είναι τόσο υψηλά, αλλά υπάρχουν κι αυτά.

Η ωραιότερη μου στιγμή είναι κάθε φορά που φεύγω από δω και πάω να τρέξω.


 

Τώρα να επανέλθουμε σε κάτι που είπατε πριν. Ο μηχανοκίνητος αθλητισμός έχει σπουδαίους οδηγούς, αλλά φαίνεται να έχει χάσει την παλιά του αίγλη. Πού πιστεύετε ότι οφείλετε αυτό;

Είπες ότι έχει σπουδαίους οδηγούς. Ναι κι εγώ το πιστεύω αυτό. Θα σου πω κάτι. Μια φορά τρέχαμε στην Πορταριά. Κλασσική ανάβαση που είναι πανέμορφη σαν τοποθεσία. Λοιπόν έρχεται ένας και λέει « Έχει έρθει ένα Sierra από τη Γερμανία που έχει τρέξει στο BTCC και δεν ξέρω κι εγώ που» και λέω «Ε ναι και; Πόσα αυτοκίνητα είμαστε στην κατηγορία;» αυτός λέει 40 ε του απάντησα  40κοστός θα βγει.

Έτρεξε δυο τρεις φορές  ήταν όλο τελευταίος την Τρίτη φορά τουμπάρισε και δεν ξανάρθε.

Έχουμε καλούς οδηγούς και ριψοκίνδυνους, γιατί δεν έχουμε καλούς δρόμους. Εγώ είχα πάει μία φορά στην Ολλανδία κι οδηγούσα δύο –τρεις μέρες σε βρεγμένο και πήγαινα πιο γρήγορα από ότι πάω τώρα στο στεγνό.

Σκέψου έβρεχε και δεν είχε κάτω νερό και πήγαινα μια φορά στη Μαλακάσα την κόρη μου στο Πανεπιστήμιο για να δώσει ένα μάθημα και γύρισα με 40χλμ. γιατί το αυτοκίνητο είχε  υδρολίσθηση, από το νερό που είχε μαζέψει η εθνική.

 

Τώρα γιατί δεν έχουμε καλούς αγώνες. Έχουν ξεφύγει και λίγο τα πράγματα. Τον τελευταίο αγώνα υπάρχουν κανά 2-3 άτομα στον χώρο που ευτυχώς και καλά κάνουν και καλά να είναι οι άνθρωποι, έχουν την  οικονομική δυνατότητα κι έχουν φέρει 2-3 αυτοκίνητα πάρα πολύ καλά, Παγκοσμίου επιπέδου. Είναι ο Μάριος Ηλιοπουλος που έχει μία οικονομική άνεση από ότι δείχνει κιόλας κι έχει φέρει πάρα πολύ καλά αυτοκίνητα. Δεν μπορεί να τον κερδίσει κανείς. Τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

Προχθές στα Μέγαρα υπάρχει άλλο ένα Fiesta που το έχει φέρει κάποιος Σολδάτος (Παναγιώτης) . Έφερε ο Φάις (Σάμι) μία Lamborghini και η Ferrari του Ηλιόπουλου (Παναγιώτη). Μα μόνο γι αυτά τα 3 αυτοκίνητα μάζεψαν τα Μέγαρα κόσμο.

Εάν δεν έτρεχαν αυτά  τα 3 και ήταν ένας αγώνας απλός θα ήμασταν εμείς, οι μηχανικοί κι άντε 2-3 φίλοι.

Έκαναν πολύ καλό. Εντάξει εμείς αυτά τα αυτοκίνητα δεν πρόκειται να τα αποκτήσουμε  μόνο απέξω να τα δούμε, αλλά εμένα μου άρεσε πάρα πολύ. Γιατί έφεραν αυτοκίνητα που δεν θα τα βλέπαμε.
 


 

Έχω δει σε ντοκιμαντέρ του Νίκου Γραμματικόπουλου ότι κάποτε στην Ριτσώνα, στην Πάρνηθα όταν υπήρχε αυτή η Ανάβαση έτρεχαν πρωτότυπα.

Η τελευταία Πάρνηθα έγινε το 80.

Μάλιστα το ρεκόρ το έχει ο συγχωρεμένος Βόλφανγκ  Φον Τριπς από το 58. Το ρεκόρ έχει παραμείνει από τότε.

Κοίταξε να δεις τι γίνεται με τους χρόνους. Η Ριτσώνα για παράδειγμα είχε ένα συγκεκριμένο σημείο εκκίνησης κι ο τερματισμός έχει παραμείνει ως έχει. Κανά δυο φορές τον έχουν αλλάξει. Ξεκίναγε 2 μέτρα πάνω από την είσοδο του «Τσαούσογλου» . Την πήγαν πιο πάνω και τώρα την έχουν πάει 30 μέτρα πριν την πρώτη δεξιά στροφή, την Κ1 που λέμε. Μα εκεί που είναι τώρα η εκκίνηση, με την παλιά έφτανε το αυτοκίνητο με 150χλμ. και καθόταν ο κόσμος. Δεν μπορείς να συγκρίνεις χρόνους γιατί δεν είναι πάντα το ίδιο σημείο, ώστε να πεις ότι οι χρόνοι έπεσαν 5-10-15 δευτερόλεπτα κάτω.

Σίγουρα έχουν πέσει οι χρόνοι δεν το συζητάμε, αλλά δεν υπάρχει ρεκόρ κτλ. Μπορούμε να πούμε  το ρεκόρ στο συγκεκριμένο σημείο το έχει ο Κύρκος ή ο ένας ή ο άλλος.
 


 

ΟΜΑΕ – ΕΛΠΑ. Τι αλλαγές έχουν γίνει μιας και υπάρχει η άποψη ότι με την αποχώρηση της ΕΛΠΑ, οι αγώνες δεν είναι όπως παλιά. Καθώς θεωρούν αρκετοί ότι η ΟΜΑΕ δεν κάνει σωστά τη δουλειά της. Θεωρείτε ότι η αλλαγή αυτή έκανε κακό στους ελληνικούς αγώνες ή καλό;

Εγώ ξεκίνησα με την ΕΛΠΑ. Παρουσίαζαν κάποιον πρόεδρο της ΕΛΠΑ ,κάποιος Νέγκας  δεν ξέρω αν ζει ο άνθρωπος και μακάρι να ζει.  Τον παρουσίαζαν σαν τον Πάσσαρη.  Ότι ήταν σκληρός. Πήγα μία φορά να τρέξουμε και είχαν βγάλει κάτι κανονισμούς ότι δεν τρέχουμε.

Φεύγω τη  Δευτέρα το πρωί  πάω εκεί. Ο άνθρωπος με καλοδέχτηκε.

-Μου λέει «τι είσαι;» 

-Του λέω «οδηγός αγώνων»

-Και «ποιο είναι το αίτημα σου;» 

-Του λέω «έχω ένα αυτοκίνητο που έχουν πάρει παγκόσμιο πρωτάθλημα, ο Ρελ, ο Βάλντεγκαρντ, ο Βατάνεν κι όλα αυτά και δεν τρέχει»

- «Και γιατί δεν τρέχεις;»

Είχαν αλλάξει τότε οι κατηγορίες τα Ν και τα Α κι ο άνθρωπος δεν ήταν σωστά ενημερωμένος. Ενημερώθηκε από κάποιον άλλον φίλο οδηγό που είχαμε πάει, συγκεκριμένα από τον Θοδωρή  Μαυροπούλη κι έτσι δεν μας πειράξανε τα αυτοκίνητα και συνεχίζουμε και τρέχουμε.

Τώρα ΟΜΑΕ και τα λοιπά εγώ δεν θέλω να μπω σε αυτό το τρυπάκι. Εγώ είμαι 40χρόνια οδηγός αγώνων και δεν ξέρω τι θα πει ένσταση. Αν εσύ που είσαι 20 χρονών και με κερδίζεις κι είσαι παράνομος ή έχεις πιο πολλά κυβικά, ε εντάξει τι να κάνουμε;
 


 

Δεν έχω κάνει ποτέ ένσταση και είμαι μιας άλλης φιλοσοφίας. Δεν υπάρχει άνθρωπος και για να ακριβολογούμε εντάξει με ένα δύο άτομα έχουμε ψυχρανθεί σε αυτό τον χώρο, όλη αυτή την πορεία. Δεν τσακώνομαι ποτέ. Άμα θες να τσακωθείς,  τσακώσου εσύ μαζί μου, εγώ δεν τσακώνομαι με σένα και νομίζω μου έχουν μία εκτίμηση όλα τα παιδιά και περνάει ο λόγος μου.

Άλλα τώρα τα οργανωτικά θέματα είναι λίγο …Μου λέει προχθές ένας φίλος εδώ «Τι λες να κατέβω στις εκλογές;» του λέω «κοίτα όσο και καλά να τα κάνεις οι μισοί θα σε βρίζουν». Δέχτηκα κι εγώ «πιέσεις»-προτάσεις να κατέβω στο συνδικαλιστικό μας όργανο , στο Σύνδεσμο Οδηγών Αγώνων, λέω «παιδιά εγώ μετά από 40 χρόνια δεν θέλω να ανακατευτώ». Έχω μία εμπειρία  με τους  μισούς όμως θα τσακωθώ.

Σε ποιον θα κάνεις το κέφι και δεν θέλω μετά από τόσα χρόνια να μπλεχτώ. Βέβαια θα μου πεις εάν δεν το κάνουν όλοι αυτοί  τι θα γίνει; Κάποιος πρέπει να ασχοληθεί. Εντάξει δεν το χω κιόλας μη νομίζεις .
 


 

Μήπως όμως φταίει ότι είναι πάρα πολλά τα σωματεία και φυσικά παίζει ρόλο και το οικονομικό κομμάτι. Μήπως αυτό όμως πρέπει να αλλάξει  και να υπάρχει πάνω από όλους η ομπρέλα της ΟΜΑΕ;

Πάρα πολλά πράγματα πρέπει να αλλάξουν. Έλεγαν να φύγουμε από αυτό το καθεστώς , να γίνει η ομοσπονδία, να ενταχθούμε στην γενική γραμματεία αθλητισμού  κτλ.  Τρίχες. Ποιος ασχολήθηκε με το αυτοκίνητο;

Εδώ για να βγάλω μία άδεια έλξης για να τραβάω το αγωνιστικό παιδεύομαι 40 χρόνια. Το κάθε υπουργείο έχει τους δικούς του νόμους. Μην το ψάχνεις.

Εμένα μου κάνει εντύπωση κι ίσως είναι αφελής η ερώτηση γιατί δεν  κυκλοφορούν τα αγωνιστικά στους δρόμους;

Ο λόγος είναι προφανές γιατί υπάρχει φθορά. Για να το βάλεις στο τρέιλερ είναι ολόκληρη ιεροτελεστία. Σβηστό το ανεβάζεις για να μην υπάρχει φθορά στα εξαρτήματα κι είναι απόλυτα σωστό να μην κυκλοφορούν.
 


 

Δεν μπορείς να πάρεις ένα αγωνιστικό να το πάρεις στο δρόμο. Εγώ καμιά φορά θέλουμε πχ να πάμε στην Κρήτη να τρέξουμε και το βγάζω λαθραία από την ψηλή γέφυρα να δω αν δουλεύει  και πάλι και η ψυχή μου τρέμει κι ο κόσμος τρομάζει. Δεν φταίει ο άλλος που πάει στη δουλειά του κι από τον ήχο να ταράζεται.

Το αμάξι το δικό μου δεν δουλεύει κάτω από τις 4000 στροφές κι αρχίζουν βαράνε συναγερμοί  είναι θέμα, αλλά και τι να κάνω; Να φύγω να πάω στην Κρήτη και να μην δουλεύει;

Το αμάξι πόσα άλογα είναι;

Είναι 2000 κυβικά και η ιπποδύναμη του είναι γύρω στα 260 με 270 άλογα και τα δύο αυτοκίνητα κι αυτό πάλι παίζει.  Εγώ έχω γυρίσει κι όλα τα δυναμόμετρα και γύρω στα 23-34 κιλά ροπή. Για ατμόσφαιρα φυσικά, γιατί το turbo έχει ξεφύγει.

Αυτοί οι dragsterάδες έχουν φτάσει 7000 άλογα.

Υποδομές υπάρχουν για να ασχοληθεί κάποιος με τον χώρο του μηχανοκίνητου; Ξέρουμε η σωστή διαδικασία είναι από μικρή ηλικία στα καρτ και στη συνέχεια ανεβαίνεις.

Εξαρτάται τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς του. Αν μπορεί να το πάει. Γιατί και το καρτ κοστίζει.
 


 

Για το Ράλι Ακρόπολις δεν θέλατε να μου μιλήσετε.

Το Ράλι Ακρόπολις μακάρι να το πάρουμε, αλλά εδώ το χάσαμε από το Παγκόσμιο το χάσαμε και από το Ευρωπαϊκό. Άστο να μην μπούμε σε αυτά. Άλλοι λένε δεν πληρώσαμε, το χάσαμε  για 300000 ευρώ. Δεν ξέρω.

Κάτι έγινε και κανα 2 χρόνια νομίζω το υποστήριξε πάρα πολύ ο Μάριος Ηλιόπουλος κι αυτός θα χει ακούσει…(γέλια)

Για την κόντρα Ηλιόπουλου – Κύρκου έχετε να πείτε κάτι;

Είναι και οι δύο φίλοι μου και τους το χω πει. Βγάλτε τα μόνοι σας πέρα. Καλό είναι να σταματήσει αυτό και νομίζω κάπου σταματάει ξαναρχίζει πάλι, τα χω χαμένα.


Θα σας ξαναπάω στο Ράλι Ακρόπολις καθώς υπάρχει μία γνώμη αν ελαττώνονταν οι αγώνες και οι λέσχες αυτοκινήτων ίσως υπήρχε μία ελπίδα να έχουμε τον εθνικό μας αγώνα σε παγκόσμιο επίπεδο. Πιστεύετε ότι παίζει κι αυτό ρόλο;

Όχι πανελλήνια πρωταθλήματα και οι αγώνες αυτοκινήτων δεν παίζουν ρόλο στο Ράλι Ακρόπολις. Μπορεί να ναι θέμα ικανοτήτων. Δεν είναι μόνο το οικονομικό. Το οικονομικό μπορείς να βρεις  1-2 χορηγούς, αλλά είναι θέμα ικανοτήτων, διασυνδέσεων.

Είπαμε να μην μιλήσουμε γι αυτό αλλά κάτι θα πω. Υπάρχει μία κυρία στον χώρο μας που λέγεται Ανίτα Πασαλή, η οποία δεν γίνεται στο εξωτερικό να την έχουν σε υπόληψη κι εδώ να τα ακούει και η γυναίκα απομακρύνθηκε από τον χώρο.

Μπορεί να έκανε κι αυτή τα λάθη της κι όλοι κάνουν λάθη, αλλά δεν ξέρω τώρα να στέκεσαι και να πυροβολείς τον άλλον.. Υπάρχει στον Έλληνα το εγώ. Εγώ τα κάνω καλά κτλ..


 

Παρόλο που λέμε ότι οι αγώνες χάνουν την αίγλη τους υπάρχει το παράδειγμα της Ριτσώνας

Το πρώτο σπορ κακά τα ψέματα είναι το ποδόσφαιρο κι εκεί πάει ο περισσότερος κόσμος, αλλά δεν είναι και λίγος κόσμος αυτοί που αγαπάνε τον μηχανοκίνητο αθλητισμό. Καταρχήν και στο γήπεδο μπορείς να πας τώρα με τον φίλο σου ή το παιδί σου; Κινδυνεύει η σωματική σου ακεραιότητα.

Ο κόσμος θέλει τους αγώνες.

Τι θα πρέπει να αλλάξει για να ανέβει το άθλημα;

Πάρα πολλά. Πρώτα από όλα αυτό που είπατε να γίνουν πιο λίγοι οι αγώνες και πιο ποιοτικοί. Ύστερα οι Λέσχες που είπες πολύ σωστά ότι είναι πάρα πολλές.. Ξεκίνησε πριν από 12-13 χρόνια περίπου η Ανάβαση της Κύμης.

Εκεί το αγκαλιάσανε κι έγινε θεσμός. 2μήνες πριν από την Ανάβαση ζούσαν στο ρυθμό του αγώνα. Διαφημίστηκε κι επειδή το έχω ξεκινήσει  κι εγώ αυτό το θέμα.

Πας και γίνεται μία Ανάβαση ή ένας αγώνας και δεν βλέπεις τίποτα ή το μαθαίνεις αργότερα κι αυτό πρέπει να ξεκινήσει από έναν μήνα πριν. Σε πέντε βασικά σημεία μέσα στην πόλη, αφισοκόλληση κτλ. Να διαφημιστεί να το ξέρει ο κόσμος.

Να εγώ για παράδειγμα μια μέρα κατά τύχη είδα ότι στην πίστα τη δική μας στο ΠΕΙ Δοκού είχε αγώνα Πρωταθλήματος Motocross  και πήγα εντελώς τυχαία και πήγα κι είδα οδηγούς, σέρβις και κόσμος; Αφού δεν το ξέρανε.  Εγώ που είμαι μέσα στον χώρο και τα παρακολουθώ, δεν το ήξερα.
 


 

Οπότε θέμα της διαφήμισης, να γίνουν λιγότεροι οι αγώνες και πιο ποιοτικοί ώστε να φέρουν τον κόσμο. Να γίνουν πιο σωστά οργανωμένοι.  Να φέρουν τον κόσμο. Για παράδειγμα η Ριτσώνα και κρίση να υπάρχει  μαζεύει 150 αυτοκίνητα .

Εγώ τους το φωνάζω 40 χρόνια ότι είναι λάθος η χρονική στιγμή που την κάνουν. Φέτος γίνεται καλοκαίρι. Δεν μπορείς να κάνεις Ριτσώνα τέλος Δεκεμβρίου ή όταν νυχτώνει στις 4 το απόγευμα και δεν σου φταίει και ο θεατής να είναι από το πρωί πάνω  στο βουνό μέχρι το βράδυ.

Φέτος για πρώτη φορά γίνεται 1η Ιουνίου κι έτσι έχει ο κόσμος τη δυνατότητα να καθίσει . Σίγουρα έχουν και οι λέσχες τα προβλήματα τους και δεν βγαίνουν οικονομικά, αλλά δεν μπορείς να πας και να βγαίνεις στη Μοσχοκαρυά και να έχεις , όπως φέτος που έγινε η Ανάβαση Μοσχοκαρυάς με τεράστια προσπάθεια από τους ανθρώπους και είχε 23-25 συμμετοχές μόνο και στη Ριτσώνα επειδή είναι κοντά δεν μπορείς να έχεις 200 αυτοκίνητα. Θα πεις να μην τρέξουν οι άλλοι; Όχι θα πεις  αυτοί που ακολουθούν το Πρωτάθλημα και  θα πάρω μέχρι 120 συμμετοχές. Δεν θα πάρω 200. Αλλά σου λέει άμα χάσω 80 συμμετοχές θα καλύψω ένα σωρό έξοδα κι εκεί πας να κάνεις μία ανάβαση για 3 λεπτά και είσαι από το πρωί μέχρι την επόμενη ημέρα το βράδυ στο βουνό.

Αυτό είναι πολύ κουραστικό και για τους οδηγούς και για τους θεατές. Εγώ έρχομαι με όρεξη  και μετά λέω δεν πάω να φύγω.


 

Τι προετοιμασία κάνετε πριν μπείτε στο bucket;

Καταρχήν για να πας σε έναν αγώνα θέλει οργάνωση. Για μένα ξεκινάει ο αγώνας από την ώρα που φεύγεις και ξεκινάς να πας έχει τελειώσει ο αγώνας. Πόσο οργανωμένος είσαι. Τώρα κακά τα ψέματα τα παιδιά πάνε…ο ένας δεν έχει λάστιχα, ο άλλος δεν έχει βρόχινα.. Εγώ στα 40 χρόνια μία φορά έχω πάρει βρόχινα.

Άμα έβρεχε άστο πιο αργός κι από την καθυστέρηση. Τώρα πάμε πάλι στα ίδια πάλι. Χρήματα θέλει.

Η οργάνωση δεν σου παρέχει τα λάστιχα;

Όχι δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο. Όλοι είμαστε αιμοδότες. Βλέπεις τα αγωνιστικά και είναι όλα στολισμένα με λάδια, ξύδια κτλ. Δεν υπάρχουν χορηγοί.  Υπάρχουν φίλοι που βάζεις ένα αυτοκόλλητο και σου λένε άντε να σου πληρώσω εγώ τη συμμετοχή ή να σου δώσω 200 ευρώ. Όλοι σε τέτοια πλαίσια κινούνται.

Πάρα πολύ παλιά υπήρχαν χορηγοί και οδηγοί που είχαν πάρει πολλά χρήματα. Ήταν και οι τσιγαράδες που έχωναν λεφτά, αλλά τους έδιωξαν γιατί απαγορεύτηκε η διαφήμιση του τσιγάρου. Αλλά και οι επιχειρήσεις ήταν πιο καλά κι έλεγαν εκεί που θα μου τα πάρει η εφορία, γιατί να μην διαφημιστώ; Τώρα αυτά τα πράγματα δεν υπάρχουν.

Ζήτημα να έχουν μείνει 3-5 οδηγοί που είχαν χορηγίες. Τώρα είναι όλοι μία ομάδα φίλων που άλλος βάζει τη συμμετοχή και πονάει λιγότερο ο οδηγός.
 


 

Μου είπατε πριν ότι είστε πιστάκιας. Εδώ στην Ελλάδα η μόνη αξιόλογη πίστα που μπορούμε να πούμε ότι είναι Ευρωπαϊκών προδιαγραφών  είναι αυτή των Σερρών. Πιστεύετε ότι έχουμε τη δυνατότητα να προσεγγίσουμε ένα Ευρωπαϊκό ή ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα;

Όχι βέβαια. Σιγά. Η πίστα των Σερρών είναι καλή. Εγώ έχω ανέβει πάνω από 10 φορές . Για να ανέβεις στις Σέρρες και να γυρίσεις με την κλούβα με το αγωνιστικό θέλει ένα χιλιάρικο το αυτοκίνητο.

Είναι πάνω από 3 τόνους το αυτοκίνητο  δεκάρικο δεκάρικο κάθε 50 μέτρα συν τα καύσιμα κι ο άλλος το σκέφτεται. Έχουμε εδώ τα Μέγαρα, υποφέρει εκεί το αυτοκίνητο, στην Τρίπολη που ήταν κάπως πιο κοντά, γιατί από το τίποτα για μένα η Τρίπολη ήταν μια χαρά πίστα. Το Τατόι όχι δεν θα το έλεγα γιατί αν πας και τρέξεις εκεί το αμάξι θέλει βάψιμο. Πολύ χαλίκι, αλλά από αυτές που έχουμε η Τρίπολη δεν ήταν καταστροφική για τα αυτοκίνητα. Εγώ εκεί μία φορά χαϊδεύω το φρένο.

Τα Μέγαρα θέλουν πολλά φρένα, είναι πιο στενή. Αλλά κι εκεί δεν την δίνει ο διοικητής δεν φτιάχνει δεν κάνει δεν ράνει…δεν ξέρω τι να πω.

Εγώ  να σας πω την αλήθεια έτσι όπως την έχω δει πιο πολύ για πίστα καρτ μου κάνει παρά για αυτοκίνητα.

Κοίτα δεν είναι Σέρρες αλλά είναι ψιλοκαλή, αλλά από το τίποτα καλή είναι. Γι αυτό βλέπεις ότι ποτέ μας δεν μπορέσαμε να φτιάξουμε μία πίστα.

Σιγά και μου λες τώρα τι μέλλον υπάρχει. Τίποτα. Πάρα πολλά παιδιά πάνε και τρέχουν στην Ιταλία εκεί κάτι έκανε η ΟΜΑΕ, τους πρωταθλητές και καλά τους πήγε τα αυτοκίνητα, δεν ξέρω τι παροχές τους έδωσε, αλλά έχουν ξεκινήσει κι έχουν 2-3 χρονιές που και φέτος πήγαν καμιά 10αριά αυτοκίνητα .
 


Από τις Αναβάσεις ποια διαδρομή σας άρεσε;

Η κάθε μία είναι ξεχωριστή. Άλλη γλιστράει, άλλη σε κρατάει. Έχει τις ιδιαιτερότητες της. Ύστερα εξαρτάται από την χρονική στιγμή. Σαν μία ωραία εκδρομή και την χρονική στιγμή που γίνεται είναι η Κύμη.

Τα πιτ είναι το μικρό Μονακό. Μπορεί να έρθει κι ο θεατής να πιει τον καφέ του, το ουζάκι του. Η ανάβαση είναι τεχνική και γλιστερή.  

Στον Αχλαδόκαμπο πας με όλα. Στην Κρήτη πάλι.  Γινόταν κάθε χρόνο τέλος Αυγούστου και οι περισσότεροι το κάναμε σαν διακοπές κι εκεί είναι γλιστερή. Η κάθε ανάβαση είναι κι ένας άλλος δρόμος. Θέλει μία άλλη τεχνική. Εμένα όλες μου αρέσουν.

Έγινε 2-3 φορές η Ανάβαση Καστανιάς σαν δρόμος, σαν χρόνοι και οδηγικά, ήταν και μεγάλη 5χλμ. ήταν καταπληκτική. Στην Κοζάνη πήγαινε τώρα εκεί. Εγώ πήγα 3 φορές. Ήταν από τις καλύτερες. Σαν δρόμος, σαν οδηγική αίσθηση κι ο θεατής να δει. Πατημένη, με καμπές, ανηφορικές, κατηφορικές, γρήγορη ανάβαση. Πού να ξεκινήσει ο άλλος να πάει. Είναι μεγάλος το κόστος. Εδώ γύρω γύρω το πετσί μας θα τρώμε.

Οι Βορειοελλαδίτες  έχουν ένα πρωτάθλημα Β. Ελλάδος. Η Καστανιά γίνεται, η Ελλασόνα, εκεί πάνε οι Βόρειοι. Το Νοτίου Ελλάδος μπορεί να ναι και καλό τελικά που έχουμε τόσους αγώνες. Δεν ξέρω είδες πώς μπερδεύονται τα πράγματα;

Γιατί κι αυτός που έχει φτιάξει ένα αμαξάκι και θέλει να τρέξει τι θα γίνει αν κοπούν οι αγώνες; Πού θα τρέξει;

Το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα αν κοπεί και γίνει ένα στην Κρήτη ένα στην Κεντρική κι ένα Β. Ελλάδος τι θα γίνει; Πού θα πας;
 


 

Αποδοχές από τα Κύπελλα έχετε ή μόνο το τρόπαιο και τίποτα άλλο;

Κοίτα βλέπεις ότι έχω αρκετά κύπελλα και δεν έχω χώρο να τα βάλω. Έρχεται μία κυρία μία μέρα και λέει «Μπράβο συγχαρητήρια» και λέει ένας φίλος «Τι λέτε κυρία μου; Γιατί αν τα πουλήσει ένα κιλό τυρί παίρνει;»  (γέλια) Εντάξει μόνο το κύπελλο.

 Εάν θα υπήρχε η υποδομή εάν έλεγε στο τέλος του πρωταθλήματος ο πρώτος θα πάρει ένα χρηματικό ποσό , θα υπήρχε το κίνητρο.  Αλλά είπαμε θέλουν οργάνωση, χορηγούς κτλ. Και όλοι γκρινιάζουν για τους κανονισμούς. Ναι σωστά. Αλλά τους λέω ρε παιδιά οι αγώνες θέλουν λεφτά. Όλοι αυτοί που γκρινιάζουν, γκρινιάζουν κι έχουν 2-3 χρόνια να τρέξουν και καλά κάνουν αν δεν μπορούν.

Μιλήσατε πριν για τον Τάσο Μαρκουίζο (Ιαβέρης) δεν ξέρω αν τον έχετε ζήσει και να μας πείτε πώς είναι σαν άνθρωπος και σαν οδηγός αγώνων και φυσικά να μου σχολιάσετε και το γεγονός με το πρόβλημα υγείας που αντιμετώπισε ο γιος του

Ο Τάσος ήταν μπορώ να πω αν δεν είναι ο πιο γρήγορος οδηγός. Το χει ακόμα. Ο Τάσος ήταν όρμας. Δεν έχει πάρει πρωτάθλημα. Δεν τον ενδιέφερε αυτό που τον ένοιαζε ήταν ορμήσει και ότι γίνει. Πάρα πολύ γρήγορος και τα Ιαβεράκια είναι τιμονάκια γρήγορα. Τώρα είχε μία περιπέτεια με την υγεία του γιου του. Τον είδα στα κανάλια και συγκινήθηκα. Του εύχομαι περαστικά στην οικογένεια του και στα παιδιά του. Να ναι γερός και δυνατός. Τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση.

Τι προσδοκίες έχετε για το άμεσο μέλλον όσο για σας τόσο και για τον γιο σας;

Κοίτα εγώ τρέχω από κεκτημένη ταχύτητα και επειδή μου έχει γίνει τρόπος ζωής. Όσο μπορώ κι όσο το θέλει κι ο μικρος , αν και δεν είναι μικρός 28-29 χρονών είναι ε εντάξει θα το κάνω. Ερασιτεχνικά πράγματα, δεν μιλάμε για επαγγελματικά. Στον χώρο μόνο 2-5 ασχολούνται επαγγελματικά, οι υπόλοιποι είμαστε ερασιτέχνες.

Στο εξωτερικό πας δίνεις το παλμαρέ σου σου λένε γεια σας κυρίε μου έχουμε αυτόν τον χορηγό κτλ.Κάπως έτσι νομίζω είναι.

Έχω πει κάτι. Αν έχω άλλη ζωή θα ήθελα να έχω γεννηθεί στην Αγγλία παρόλο που δεν είμαι φαν τους,  γιατί εκεί δεσπόζει ο μηχανοκίνητος αθλητισμός και να γινόμουν μηχανικός και οδηγός αυτοκινήτων.
 


 

Ποια θεωρείται ιδανική ηλικία για να ξεκινήσει κάποιος τους αγώνες;

Το σωστό είναι αυτό που είπαμε πριν  από μικρός στα καρτ και σιγά σιγά να ανεβαίνεις. Εγώ όμως δεν ξεκίνησα μικρός. Άρχισα την καριέρα μου στα 25. Γιατί τότε άρχισα να βγάζω χρήματα. Γιατί λένε είσαι αθλητής. Λέω καπνιστής είμαι. Αθλητής και με ένα τσιγάρο στο στόμα δεν γίνεται.

Νομίζω και σε πιο μεγάλη ηλικία μπορείς να αρχίσεις το άθλημα. Υπάρχουν 30αρηδες 40αρηδες που ξεκινούν τώρα και παλαιοί τοχουν όπως ο Περατινός, που οδηγούν γρήγορα.

Εντάξει για ποδοσφαιριστής είναι μεγάλος ένας 40αρης, αλλά για οδηγός αγώνων είναι μικρός.

Θυμάμαι ήμουν 12-13 με πήρε κάποιος και με πήγε στη Ριτσώνα. Ήμουν στην εκκίνηση κι έβλεπα που φοράγανε αυτές τις κάσκες και ξεκίναγαν κάτι Simca, NSC και αισθάνθηκα τέτοιο δέος κι είπα αν μεγαλώσω θα τρέξω στους αγώνες.Αυτό δεν μου έφυγε ούτε ένα δευτερόλεπτο από το μυαλό μου. Πήγα φαντάρος απόλυθηκα, ασχολήθηκα επαγγελματικά και είπα τώρα θα ασχοληθώ με τους αγώνες. Ήταν όνειρο ζωής.

Τώρα θα μου πεις και τι κατάφερες; Ε αυτό που κατάφερα.
 


 

Από τους ξένους οδηγούς ποιους έχετε θαυμάσει;

Όλους. Όλοι αυτοί που τρέχουν παγκόσμια πρωταθλήματα. Όλοι αυτοί είναι οδηγάρες. Μήπως έχουμε καβαλήσει εμείς τέτοια αυτοκίνητα για να ξέρωπώς είναι;

Ο θεσμός του Ενιαίου εγώ πήγα κι έτρεξα δυο χρονιές τότε με τα Seat Leon, αλλά και πάλι εκεί δεν μπορείς να συγκρίνεις .

Ας πάρουμε Formula 1 ποιος είναι ο καλύτερος. Για μένα και οι 20 είναι οι κορυφαίοι οδηγοί στον κόσμο.

Εγώ «κορόιδευα» τους driftάδες, στην αρχή, πλέον τους θαυμάζω είναι μία άλλη μορφή τέχνης, η οποία έχει εξελιχθεί πάρα πολύ. Άλλο στήσιμο του αυτοκινήτου, άλλη γωνιά camber , άλλες γεωμετρίες κι έχουν προχωρήσει τόσο πολύ τα παιδιά και μένω άφωνος.  Είναι ο καθένας στο είδος του. Εμένα αν μου γυρίσει (πλαγιολισθήσει) το αμάξι,  τρελάθηκα. Γιατί μου φρενάρισε.  Εμείς κυνηγάμε τον χρόνο. Αυτοί κυνηγάνε το θέαμα. Είναι κάτι διαφορετικό.

Αν βάλεις έναν που προσπαθεί να κάνει χρόνο, δεν μπορεί με τίποτα να κάνει drift. Γιατί σκοτώθηκε.

Κλείνοντας μία ευχή για το 2019;

Υγεία σε όλο τον κόσμο και τίποτα άλλο. Όλα τα άλλα έρχονται. Υγεία, υγεία, υγεία και στους εχθρούς μας που δεν έχουμε. Είναι το μεγαλύτερο αγαθό. Καλύτεροι αγώνες εάν κι εφόσον γίνεται και πιο ανταγωνιστικοί και να είναι καλύτερο το 2019 από το18.

Φυσικά δεν γινόταν να μην πάρουμε λίγες κουβέντες και από τον Γιώργο Κουρνιάτη.
 

Γιώργο πες μας  πώς ξεκίνησες τον μηχανοκίνητο αθλητισμό;

Παραδοσιακά και καθαρά λόγω πατρικής ιδιότητας ήταν αναπόφευκτο να μην μπούμε στον χώρο. Τώρα για τα υπόλοιπα οι συνθήκες και οι συγκυρίες  κάθε φορά αλλάζουν την κατάσταση και αλλάζουν το κατά πόσο στο μέλλον θα μπορούμε να είμαστε εκεί που θέλουμε.

Εσύ θες να παραμείνεις στον χώρο; Σου αρέσει;

Προφανώς και θέλω, προφανώς και μου αρέσει, αλλά είναι ένας χώρος που σίγουρα αυτή τη στιγμή  στην Ελλάδα δεν μπορεί να επικρατήσει χωρίς πολύ μεγάλες δυσκολίες και μεγάλες θυσίες.

Η σχέση με τον πατέρα σου;

Όλα καλά και μπορούμε και καλύτερα σίγουρα. Όλες οι σχέσεις.

Είναι ίνδαλμα;

Σίγουρα είναι.

Μία ευχή για το μέλλον

Ο καθένας  να έχει ότι καλύτερο και να μπορούμε να πρωταγωνιστούμε σε αυτό που μας αρέσει περισσότερο και πιο ενεργά.
 


 

Για τον καινούριο χρόνο

 Θα προσπαθήσουμε να κάνουμε τους αγώνες τις αναβάσεις και τις πίστες  στο βαθμό που θα τα καταφέρουμε και μακάρι να γίνουν  τα πρωταθλήματα να συγκεντρώσουν περισσότερο κόσμο από την προηγούμενη χρονιά.

Θα ήθελες να παραμείνεις στις αναβάσεις ή να πας στο χωμάτινο;

Το χώμα είναι κάτι  διαφορετικό που  δεν θα μπορούσαμε να πάμε σίγουρα με αυτά τα αυτοκίνητα. Αν υπήρχε κάποια εναλλακτική για δοκιμή βέβαια.